Lato ostatnie promienie wkrada w koronę drzewa w Parku Szafera

Park Szafera znajduje się w rzeszowskiej dzielnicy Słocina. Swoją genezą sięga on XVIII w. kiedy to o parku jeszcze nie słyszano, a wówczas znajdował się tam ogród i to dosyć zaniedbany.

 Dworsko-parkowa koncepcja powstała z inicjatywy Tadeusza Mostowskiego w XIX w. Wtedy wytyczono kluczowe elementy przestrzeni, w tym podjazd z gazonem, łąkę widokową, stawy oraz otoczenie murowanego dworku w stylu empirycznym. Dworek przechodził z pokolenia na pokolenia i ostatnimi właścicielami byli Chłapowscy stąd jego nazwa; Dworek Chłapowskich, który od wielu lat jest remontowany.  W czasie II wojny światowej dwór był miejscem zamieszkania dla oficerów i miejscem szkoleń dla AK. Po wojnie urządzono w nim dom dziecka. Teren parku oficjalnie wpisano do rejestru zabytków 19 sierpnia 1968 roku.

Władysław Szafer był naukowcem z tytułem profesora zajmującym się ochroną przyrody, florystyką, paleobotaniką, geografią roślin. Był twórcą polskiej szkoły paleobotanicznej, współtwórcą polskich parków narodowych jak i jednym z inicjatorów odtworzenia populacji żubra w Puszczy Białowieskiej

 Kinga Kuźniar